Ελάχιστη εμπιστοσύνη προς την κυβέρνηση και απαισιοδοξία για το μέλλον της οικονομίας της χώρας καταδεικνύει νέα έρευνα με θέμα τις αντιλήψεις των Ελλήνων σχετικά με την εθνική ταυτότητα και τη μετανάστευση στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρεται στην έρευνα της Ipsos για λογαριασμό της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης «More in Common», οι Έλληνες εμπιστεύονται ελάχιστα την κυβέρνηση και τους θεσμούς, καθώς μόνο το 13% των Ελλήνων δηλώνουν ικανοποιημένοι με την εθνική κυβέρνηση, 44% με το εκπαιδευτικό σύστημα και 42% με το δικαστικό σύστημα.

• Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι τα πράγματα συνεχίζουν να επιδεινώνονται και εκφράζουν μεγαλύτερη απαισιοδοξία για την ελληνική κοινωνία από όσο για την ελληνική οικονομία. Σχετικά με την οικονομία το 30% των Ελλήνων προσδοκά ότι θα βελτιωθεί, το 39% αναμένει να επιδεινωθεί και το 28% προβλέπει ότι θα παραμείνει ίδια. Ένα συντριπτικό 82% πιστεύει ότι η οικονομία δομείται για να ωφελήσει τους πλούσιους και ισχυρούς και μόνο ένας στους τρεις αναφέρει ότι «είναι εύκολο για κάποιον σαν εμένα να διαπρέψει στην Ελλάδα».

Παράλληλα καταγράφονται θετικά συναισθήματα απέναντι στους πρόσφυγες, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με άλλες χώρες, αν και οι περισσότεροι Έλληνες πιστεύουν ότι οι επιπτώσεις της μετανάστευσης είναι αρνητικές. Την ίδια ώρα οι Έλληνες εκφράζουν ανησυχία για τη μετανάστευση και τις οικονομικές συνέπειές της, θυμό για την παγκοσμιοποίηση και δυσπιστία για το ρόλο των ΜΚΟ.

Θετικές στάσεις απέναντι στους πρόσφυγες

Σύμφωνα με την έρευνα, οι Έλληνες παρουσιάζουν θετικές στάσεις απέναντι στους πρόσφυγες. Το 80% δηλώνει ότι εάν οι πρόσφυγες σέβονται τον ελληνικό πολιτισμό και αποδέχονται τους ελληνικούς νόμους θα πρέπει να είναι ευπρόσδεκτοι στη χώρα. Ίδιο είναι το ποσοστό και όσων δηλώνουν ότι οι πρόσφυγες πρέπει να μάθουν την ελληνική γλώσσα, κάτι που ωστόσο δεν σημαίνει, κατά τη γνώμη των περισσότερων Ελλήνων, ότι οι νεοεισερχόμενοι πρέπει να εγκαταλείψουν την πολιτιστική τους ταυτότητα. Επιπλέον, το συντριπτικό ποσοστό του 84% πιστεύει ότι όταν η κυβέρνηση θεσπίζει νόμους, η νούμερο ένα αρχή που πρέπει να ακολουθείται είναι η ίση μεταχείριση όλων.

Σε προσωπικό επίπεδο ένα πολύ μεγάλο ποσοστό Ελλήνων αισθάνεται «θερμό» προς τους πρόσφυγες (56%), ενώ το 27% δηλώνει ουδέτερο και μόλις το 17% «ψυχρό». Ελαφρώς λιγότερο θερμά είναι τα συναισθήματα για τους μετανάστες (50% θερμά και 20% ψυχρά).

• Το 50% των ερωτηθέντων έχει προβεί σε δωρεές χρημάτων, τροφίμων, ρουχισμού ή άλλων αντικειμένων κατά το προηγούμενο έτος για την υποστήριξη των προσφύγων. Επίσης, το 40% αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά κάποιον πρόσφυγα και το 38% κάποιον που εργάζεται εθελοντικά για τους πρόσφυγες. Την ίδια ώρα οι περισσότεροι απορρίπτουν την ιδέα επιστροφής ανηλίκων στη χώρα προέλευσής τους (μόνο το 15% συμφωνεί στον επαναπατρισμό των ασυνόδευτων παιδιών).

Από την άλλη πλευρά, ενώ οι περισσότεροι υποστηρίζουν την αρχή της υποδοχής των προσφύγων και την παράδοση της Ελλάδας για αλληλεγγύη (67%), ωστόσο οι μισοί από τους ερωτηθέντες αμφισβητούν ότι οι πρόσφατες αφίξεις αντιστοιχούν σε πραγματικές πρόσφυγες, αλλά έρχονται εδώ για οικονομικούς λόγους ή για να επωφεληθούν από τις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας. Οι κάτοικοι της Δυτικής Μακεδονίας φαίνονται πιο δύσπιστοι από αυτούς που κατοικούν στην υπόλοιπη Ελλάδα (67%), όπως και οι κάτοικοι της Πελοποννήσου (65%). Τα χαμηλότερα ποσοστά δυσπιστίας σχετικά με τα κίνητρα των προσφύγων απαντήθηκαν στην Αττική και τη Βόρεια Ελλάδα με 45 και 46% αντίστοιχα.

Αρνητικές οι επιπτώσεις της μετανάστευσης

Ωστόσο, οι περισσότεροι Έλληνες πιστεύουν ότι οι επιπτώσεις της μετανάστευσης είναι αρνητικές, λόγω των ιδιαίτερα ισχνών εθνικών πόρων. Μόλις το 21% πιστεύει ότι η μετανάστευση είναι επωφελής για την ελληνική οικονομία. Εξάλλου, η καχυποψία για τους μετανάστες που έχουν προτεραιότητα στα οφέλη και στη στέγαση είναι διαδεδομένη (41%), όπως και οι ανησυχίες για τους μετανάστες που δημιουργούν κινδύνους για τη δημόσια υγεία (42%). Συνολικά, το 51% όσων πήραν μέρος στην έρευνα πιστεύει ότι η μετανάστευση στοιχίζει στο κράτος πρόνοιας και οδηγεί στην αφαίμαξη πόρων. Στο ίδιο πνεύμα μόνο το 22% πιστεύει ότι η μετανάστευση κάνει την Ελλάδα έναν πολύ ζωντανό και συναρπαστικό τόπο για να ζήσει κανείς με το 52% να απορρίπτει το επιχείρημα του ότι η μετανάστευση έχει κάνει πιο πλούσια την ελληνική πολιτιστική ζωή.

• Τέλος, διάχυτη αποτυπώνεται η δυσπιστία στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Το 62% πιστεύει ότι ορισμένες ΜΚΟ επωφελούνται από την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση λαμβάνοντας χρήματα χωρίς να βοηθούν τους πρόσφυγες στην πραγματικότητα και μόνο το 19% των Ελλήνων θεωρεί ότι οι ΜΚΟ θα πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για τη βοήθεια των προσφύγων και μόλις το 18% εμπιστεύεται τις εκθέσεις των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης σχετικά με τη μετανάστευση και τους πρόσφυγες.

Liberal

Kostasxan

read more

President Trump and Tayyip Ertogan in the NATO’s meeting! Photographer: TATYANA ZENKOVICH/AFP

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Recep Tayyip Erdogan ανακοίνωσε το περίεργο νέο του σχέδιο για την «ενίσχυση της δημοκρατίας». Επειδή ο λαός της Κωνσταντινούπολης ψήφισε το λάθος κόμμα, θα διεξαχθούν νέες εκλογές!

Γράφει ο Eli Lake

Επικαλούμενο νοθεία και ατασθαλίες, το κυβερνών κόμμα AKP προκάλεσε την ακύρωση του αποτελέσματος των εκλογών του Μαρτίου, τις οποίες έχασε, και επανάληψη της διαδικασίας τον Ιούνιο. Η έκβαση των εκλογών στην Κωνσταντινούπολη είναι αφόρητη για το κόμμα του Erdogan, που λειτουργεί μέσω της πατρωνίας που εξασκεί μέσω του ελέγχου των τοπικών αρχών.

Η διεξαγωγή νέων εκλογών ωστόσο είναι αφόρητη και για την πλειοψηφία των πολιτών, που ξέσπασαν σε διαμαρτυρίες μετά την ανακοίνωση, ενώ πολλοί Τούρκοι που στο παρελθόν δεν ήταν επικριτικοί προς τον Erdogan, τώρα συντάσσονται με την αντιπολίτευση. Ο Abdullah Gul, πρώην πρόεδρος της χώρας και συνιδρυτής του AKP, τάχθηκε ανοικτά κατά της απόφασης. 

Τα τουρκικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι ο Gul, μαζί με τον πρώην υπουργό Οικονομικών Ali Babacan, σχεδιάζουν να εγκαταλείψουν τον Erdogan και να ιδρύσουν νέο κόμμα. Έντονη υπήρξε επίσης η διεθνής καταδίκη της απόφασης εκ μέρους πολλών υπουργών Εξωτερικών ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και από την ΕΕ.

Απούσα μέχρι στιγμής είναι η κυβέρνηση του Trump. Η σιωπή της Ουάσινγκτον την κάνει να φαίνεται ότι επιθυμεί «την διαιώνιση της εξουσίας του Erdogan», όπως δήλωσε ο Ilhan Tanir, αρχισυντάκτης της Ahval, που πρόσθεσε πως «ήρθε η στιγμή να προβεί η αμερικανική κυβέρνηση σε μια σθεναρή δήλωση».

Η βραδεία αντίδραση της Ουάσινγκτον ίσως αντικατοπτρίζει την ανάγκη να επικεντρωθεί η προσοχή σε άλλα μέτωπα. Από τον Δεκέμβριο, όταν ο Donald Trump ανακοίνωσε την απόσυρση των ΗΠΑ από την Συρία, μετά από τηλεφωνική συνομιλία του με τον Erdogan, οι αμερικανοί διπλωμάτες και στρατηγοί έχουν εστιάσει τις προσπάθειές τους να πείσουν τον Τούρκο πρόεδρο να υποσχεθεί πως δεν θα πλήξει τους Κούρδους της Συρίας, που αποτελούν κρίσιμο σύμμαχο στη μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Μέχρι σήμερα, ο Erdogan δεν έχει αναλάβει καμία τέτοια δέσμευση. Εν τω μεταξύ, το Πεντάγωνο έχει αποδυθεί σε μια, αποτυχημένη μέχρι τώρα, προσπάθεια να πείσει την Τουρκία να μην παραλάβει το ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα S-400. Μολονότι είναι κατανοητό πως μια εκλογή Δημάρχου δεν μπορεί να βρίσκεται στην κορυφή της ατζέντας των σχέσεων των ΗΠΑ με την Τουρκία, είναι ωστόσο αδικαιολόγητο. Εντός της Τουρκίας υπάρχει μια διάχυτη υποστήριξη προς την ανάγκη να ελεγχθεί η εδραίωση του Erdogan στην εξουσία. 

Η αμερικανική υποστήριξη προς Τούρκους που είναι αντίθετοι με τις εκλογικές αλχημείες του AKP αποτελεί έξυπνη τακτική. Δεν εξασφαλίζει μόνον την αξιοπιστία έναντι της όποιας κυβέρνησης διαδεχθεί τον Erdogan, αλλά αποδυναμώνει επίσης έναν πρόεδρο που έχει μεταβληθεί σε αναξιόπιστο σύμμαχο. Κατά την περίοδο του Obama, ο Erdogan επέτρεψε να χρησιμοποιηθεί το έδαφος της Τουρκίας από το Ισλαμικό Κράτος για την κατασκευή αγωγών και την στρατολόγηση ανθρώπων από την Ευρώπη για την εγκαθίδρυση του Χαλιφάτου. Ο Τούρκος πρόεδρος φλερτάρει με την Ρωσία, προμηθευόμενος αντιπυραυλικό σύστημα που δεν είναι συμβατό με τα όπλα του ΝΑΤΟ. Και εξακολουθεί να μην υπόσχεται ότι δεν θα σφαγιάσει τους Κούρδους που συνέβαλαν στην κατάλυση του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία.

Μια Τουρκία χωρίς τον Erdogan θα εξακολουθούσε να παρουσιάζει δυσκολίες για την αμερικανική εξωτερική πολιτική, όμως η κυριότερη πηγή εκνευρισμού θα έχει εκλείψει. Δεν χρειάζεται οι ΗΠΑ να παρέμβουν στην πολιτική ζωή της χώρας, αλλά απλά να αφουγκραστούν αυτό που λένε εκατομμύρια τούρκοι πολίτες, περιλαμβανομένων πρώην συμμάχων του Erdogan. Πρόκειται για μια περίπτωση που οι αξίες της Αμερικής ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντά της.

Bloomberg

Hellasjournal

read more

Ο Πάουλ Τίλλιχ (Paul Johannes Tillich, 1886 – 1965), ήταν Γερμανός προτεστάντης θεολόγος και φιλόσοφος, ο οποίος θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους θεολόγους και στοχαστές του εικοστού αιώνα και «ο θεολόγος που άσκησε την μεγαλύτερη επιρροή στον 20ο αιώνα». 

Γράφει ο SkyWatcher

Είναι ένας από τους πολλούς δυτικούς θεολόγους που έχτισε τη θεολογία του γύρω από την λεγόμενη “prophetic principle” («προφητική αρχή»), η οποία δηλώνει ότι η προϋπόθεση της πολιτικής σταθερότητας είναι η «κοινωνική δικαιοσύνη». Λίγοι γνωρίζουν ότι ο Tillich, ήταν στενά συνδεδεμένος με τους μαρξιστές φιλόσοφους του «Ινστιτούτου Κοινωνικών Ερευνών», της γνωστής «Σχολής της Φρανκφούρτης», η οποία είναι υπεύθυνη για την δημιουργία και εξάπλωση του πολιτιστικού μαρξισμού (cultural marxism), παιδί του οποίου είναι η πολιτική ορθότητα όπως την ξέρουμε σήμερα. Όπως και οι θεωρητικοί της Σχολής της Φρανκφούρτης θεωρούσαν τους εαυτούς τους μαρξιστές, έτσι και ο Tillich θεωρούσε τον εαυτό του μαρξιστή.

Στο ευρύ κοινό ο Tillich είναι περισσότερο γνωστός για τα έργα του «Το Θάρρος της Υπάρξεως» (“The Courage to Be”, 1952) και «Η Δυναμική της Πίστης» (“Dynamics of Faith”, 1957). Στους θεολογικούς κύκλους της Δύσης το πιο γνωστό έργο του είναι η Συστηματική Θεολογία (1951-63), στην οποία ανέπτυξε την λεγόμενη «μέθοδο συσχέτισης», όπου προσπαθούσε να «παντρέψει» την χριστιανική αποκάλυψη με την σύγχρονη υπαρξιακή φιλοσοφική ανάλυση.

Ο Tillich, γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της επαρχίας του Βραδεμβούργου της Γερμανίας και ο πατέρας του ήταν Λουθηρανός πάστορας. Ο ίδιος ακολούθησε τον ίδιο δρόμο και μάλιστα υπηρέτησε ως στρατιωτικός εφημέριος στον Α ́ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αργότερα έγινε καθηγητής θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Η ζωή του πάντως, ήταν ακατάστατη. Αφού χώρισε με την πρώτη του γυναίκα, γνωρίστηκε με την Hannah Werner-Gottschow, που τότε ήταν παντρεμένη και έγκυος, την οποία παντρεύτηκε τον Μάρτιο του 1924, αφού συμφώνησαν να έχουν έναν «ανοικτό γάμο». Ο Tillich υπηρέτησε ως καθηγητής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Marburg, όπου άρχισε να αναπτύσσει τη συστηματική του θεολογία, εν συνεχεία στο Πανεπιστήμιο της Δρέσδης, στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης από το 1929 έως το 1933. Οι διαλέξεις του στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, τον έφεραν σε σύγκρουση με τους εθνικοσοσιαλιστές και όταν ο Χίτλερ έγινε Καγκελάριος το 1933, ο Tillich απολύθηκε από τη θέση του. Σε ηλικία των 47 ετών μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί εντάχθηκε στην «Κοινωνία των Σοσιαλιστών Χριστιανών», που μετά άλλαξε όνομα σε «Χριστιανική Δράση». 

Η ομάδα πίστευε ότι ο καπιταλιστικός ατομικισμός ήταν ασυμβίβαστος με τη χριστιανική ηθική και ταυτόχρονα έδειχνε σεβασμό στην «φιλοσοφική» σκέψη του Karl Marx. Ο Tillich θεωρούσε ότι ο εθνικισμός της προτεσταντικής εκκλησίας οδηγεί στον «παγανισμό» (μέσω της εξύμνησης του αίματος και της γης), δήλωσε (αργότερα) ότι ο Χριστιανισμός είχε «ευθύνη» για το Ολοκαύτωμα, ενώ σε ομιλία του το 1938 στο Madison Square Garden, δήλωσε ότι «ο αγώνας για την εξάλειψη του Ιουδαϊσμού είναι ένας αγώνας για την εξάλειψη του Χριστιανισμού».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Tillich επηρεάστηκε από τις σοσιαλιστικές πεποιθήσεις του και από τη σύνδεσή του αρχικά με το κίνημα που ονομάστηκε “Kairos Circle” («Κύκλος Καιρός»), στο οποίο πολλά μέλη ήταν Εβραίοι και στην συνέχεια με το “Institut für Sozialforschung” (IFS), την γνωστή Σχολή της Φραγκφούρτης, στην οποία δέσποζαν Εβραίοι διανοούμενοι.

Αν και η επιρροή του Tillich στον δυτικό χριστιανισμό είναι τεράστια, υπάρχουν σήμερα χριστιανοί προτεστάντες που θεωρούν ότι η σκέψη του είναι υπερβολικά ανορθόδοξη ώστε να χαρακτηριστεί χριστιανική και αποτελεί μάλλον μια μορφή πανθεϊσμού ή αθεϊσμού. Το Ευαγγελικό Λεξικό της Θεολογίας αναφέρει: "Στην καλύτερη περίπτωση, ο Tillich ήταν πανθεϊστής, αλλά η σκέψη του οριοθετείται στον αθεϊσμό".

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα και διαρκής σχέση μεταξύ του Paul Tillich και του «Ινστιτούτου για την Κοινωνική Έρευνα» της Φρανκφούρτης. Από το 1929 έως το 1933 ο Tillich δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Ως καθηγητής φιλοσοφίας στη Φρανκφούρτη, ο Tillich επέβλεψε τη διατριβή του Theodor Adorno για τον Kierkegaard και αργότερα τον βοήθησε να εξασφαλίσει έδρα διδασκαλίας στο πανεπιστήμιο. Ήταν με την υποστήριξη του Tillich ως κοσμήτορα που ο Max Horkheimer διορίστηκε το 1929 σε μια νέα έδρα στην κοινωνική φιλοσοφία στη Φρανκφούρτη και στη συνέχεια το 1930 έγινε διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικών Ερευνών. Ο Tillich ήταν στενός συνεργάτης του Horkheimer, του Adorno, του Leo Lowenthal και του κύκλου των διανοουμένων που συνδέονταν με το Ινστιτούτο κατά τη διάρκεια των ετών που διαμόρφωνε το μοναδικό μείγμα μαρξιστικής κοινωνικής ανάλυσης και φρουδικής ψυχανάλυσης που έγινε η κληρονομιά της κριτικής θεωρίας της Φρανκφούρτης. Αυτό συνεχίστηκε όταν όλοι τους εγκαταστάθηκαν στη Νέα Υόρκη στις αρχές της δεκαετίας του 1930, (ήταν από τους πρώτους ακαδημαϊκούς που εκδιώχθηκαν από τους Ναζί), συνεχίζοντας τις συζητήσεις, τις συνεργασίες και τα γεύματα.

Η κατανόηση της σχέσης του Tillich με τους θεωρητικούς της Φρανκφούρτης παρέχει ένα σημαντικό κλειδί στα κείμενά του για τον πολιτισμό. Η κριτική της Φραγκφούρτης στο κιτς, το προφητικό καθεστώς που αποδίδουν στους καλλιτέχνες, ποιητές και φιλοσόφους της πρωτοπορίας, η ξεχωριστή τους ανάμιξη του Μαρξ και του Φρόιντ και οι υποψίες τους για την «βιομηχανία του πολιτισμού» τα βρίσκουμε και στον Tillich. Όλοι είχαν καταλήξει στα ίδια συμπεράσματα. Η αποστροφή του Tillich προς τη λαϊκή κουλτούρα ήταν μια σταθερή θεολογία του πολιτισμού του τόσο σε πρώιμη όσο και σε μεταγενέστερη φάση.

Στην «Παγκόσμια Κατάσταση», ("The World Situation"), που έγραψε το 1945, ο Tillich εξετάζει τους πολλούς τρόπους με τους οποίους οι κοινότητες έχουν αποσυντεθεί σε μάζες υπό τις απαιτήσεις του «παντοδύναμου μηχανισμού της καπιταλιστικής οικονομίας» και όπως και οι θεωρητικοί της Φρανκφούρτης, εκφράζει μια δυσπιστία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης αφού είδε πόσο αποτελεσματικά τα χρησιμοποίησε ο Χίτλερ. Στις διαλέξεις του για την «Πολιτική Έννοια της Ουτοπίας» του 1951, ο Tillich απορρίπτει την ιδέα ότι αυτοί που «βρίσκονται στο κατώτατο σημείο της οικονομικής κλίμακας και των οποίων η δυσαρέσκεια είναι βασικά οικονομική και τίποτα περισσότερο» είναι οι «πραγματικοί φορείς της ουτοπίας». Οι φορείς της ουτοπίας είναι, αντίθετα, αυτοί που «έχουν επαρκή δύναμη να είναι για να προχωρήσουν» - η άκρως καλλιεργημένη αστική τάξη (μπουρζουαζία) της Γαλλικής Επανάστασης, για παράδειγμα, ή εκείνοι που ο Μαρξ αναφερόταν ως "avant-garde" («πρωτοπορία»).

Εξετάζοντας την θεολογία του πολιτισμού του Tillich και την σύνδεσή του με τη Σχολή της Φρανκφούρτης, βλέπουμε ότι, είτε το συνειδητοποιούν είτε όχι, οι πολυάριθμοι μελετητές στον ευρύτερο τομέα των θεολογικών και θρησκευτικών σπουδών που εξετάζουν τώρα τον λαϊκό πολιτισμό για τα θρησκευτικά του στοιχεία βασίζονται σε αυτόν. Ήταν αυτός που δημιούργησε την "θεολογία του πολιτισμού", και επηρέασε μια ολόκληρη γενιά θεολόγων και κοινωνιολόγων της θρησκείας να αναζητήσουν τη θρησκεία έξω από τη σφαίρα της οργανωμένης θρησκείας.

Επίσης, ο Tillich, σε συμφωνία με τη Σχολή της Φρανκφούρτης, απέρριψε τον αμερικανικό λαϊκό πολιτισμό ως κάτι περισσότερο από ένα όχημα για την καπιταλιστική ιδεολογία και τη δημιουργία μιας ψευδούς συνείδησης στην εργατική τάξη.

Κόκκινος Ουρανός

read more

Στη δημοσιότητα η "Συμφωνία του Αιώνα" - Η Ιερουσαλήμ περνά εξολοκλήρου στο Ισραήλ- Ισχυρές δυνάμεις των ΗΠΑ αναπτύσσονται στην Μέση Ανατολή

Γράφει ο Βασίλης Καπούλας

"Βόμβα" έσκασε στην Μέση Ανατολή καθώς το Ισραήλ πριν λίγο αποκάλυψε τον λόγο της μεγάλης στρατιωτικής ανάπτυξης των ΗΠΑ στην περιοχή και αυτός είναι το Ιράν και η Τουρκία καθώς θα ανακοινωθεί η "Συμφωνία του Αιώνα" όπου η Ιερουσαλήμ περνά εξολοκλήρου στον έλεγχο των ισραηλινών!

Επιβεβαιώνονται έτσι προηγούμενες πληροφορίες και δημοσιεύματα πως "δεν υφίσταται λύση δύο κρατών γύρω από την Ιερουσαλήμ".

Το Ισραήλ πριν λίγο αποδέσμευσε σοβαρές πληροφορίες πως ο Ν.Τραμπ θα ανακοινώσει "πολύ σύντομα" την ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους και μάλιστα θα ζητηθεί η υπογραφή της "Συμφωνίας του Αιώνα" από Ισραήλ-Παλαιστίνη-Χαμάς.

Αν η Χαμάς και η "Ισλαμική Τζιχάντ" οι δύο οργανώσεις των Παλαιστινίων αρνηθούν να υπογράψουν την "Συμφωνία του Αιώνα" τότε θα ξεκινήσουν άμεσα βομβαρδισμοί και θα εξαϋλωθούν! Δηλαδή έχουμε εφαρμογή της "Συμφωνίας του Αιώνα" δια των όπλων!

Ισραήλ και ΗΠΑ γνωρίζουν πως αν οι δύο οργανώσει αρνηθούν, κάτι που είναι πολύ πιθανό, τότε θα ξεσπάσουν επιθέσεις εναντίον αμερικανικών δυνάμεων σε όλη την Μέση Ανατολή και ειδικά σε Συρία-Ιράκ όπου ήδη εμπλέκονται ενεργά ενώ και η Χεζμπολάχ με το Ιράν θα πάρουν τα όπλα.

Κάπου εκεί φοβούνται πως η Τεχεράνη για αντίποινα θα κλείσει τα Στενά του Ορμούζ!

Να σημειώσουμε πως η Χαμάς ελέγχεται αποκλειστικά από την Τουρκία και τον Ρ.Τ.Ερντογάν ενώ μισθοφορικές δυνάμεις της περιβόητης SADAT δρουν στο πλευρό της. Οι δηλώσεις και οι πολεμικές ιαχές του Ρ.Τ.Ερντογάν γύρω από την Ιερουσαλήμ ήταν και είναι πολλές. "Ποτέ δεν θα δεχτούμε τα σχέδια ΗΠΑ-Ισραήλ" έχει πει.

Ολα φαίνεται πως είναι έτοιμα, το σχέδιο έχει οριστικοποιηθεί μαζί με τις λεπτομέρειες και τα αμερικανικά στρατεύματα λαμβάνουν θέσεις μάχης με πρώτο στόχο το Ιράν και δεύτερον την Τουρκία! Οι δύο αυτές χώρες έχουν διασυνδέσεις μέσα στις παλαιστινιακές οργανώσεις και η CENTCOM ετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο αντιποίνων σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή!

Ας δούμε αναλυτικά τα σημεία της Συμφωνίας όπως τα ανακοίνωσαν πριν λίγοι οι Ισραηλινοί:

"Οι όροι έχουν γνωστοποιηθεί και έχουν συζητηθεί μεταξύ Jared Kushner, Jason Greenblatt, Netanyahu, Trump.

H "Συμφωνία του Αιώνα θα υπογραφεί μεταξύ 3 μερών: Του Ισραήλ, των Παλαιστινίων (PLO) και της Χαμάς που ελέγχει την Λωρίδα της Γάζας.

Αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας θα ιδρυθεί το παλαιστινιακό κράτος που θα ονομάζεται "Νέα Παλαιστίνη" στην Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας.

Επειτα θα ακολουθήσουν εκλογές μετά από ένα χρόνο και το Ισραήλ θα ξεκινήσει την απελευθέρωση των παλαιστινίων αιχμαλώτων σταδιακά. Η διαδικασία της απελευθέρωσης θα κρατήσει 3 χρόνια.

Η μοίρα της Ιερουσαλήμ

Οσον αφορά την μοίρα της Ιερουσαλήμ, την οποία η διακυβέρνηση Τραμπ αναγνώρισε ως πρωτεύουσα του Ισραήλ τον Δεκέμβριο του 2017 και μετακίνησε την πρεσβεία τον Μάιο του 2018, θα παραμείνει αδιαίρετη!

Οι ευθύνες θα διαιρεθούν μόνο μεταξύ Ισραήλ και του νέου κράτους της "Νέας Παλαιστίνης με το Ισραήλ να διατηρεί τον γενικό έλεγχο.

Οι Παλαιστίνιοι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ θα είναι πολίτες του νέου παλαιστινιακού κράτους αλλά ο ισραηλινός δήμος της Ιερουσαλήμ θα παραμείνει υπεύθυνος για θέματα που αφορούν τη γη. Η "Νέα Παλαιστίνη" θα καταβάλει φόρους στον δήμο του Ισραήλ και σε αντάλλαγμα θα είναι υπεύθυνος για την εκπαίδευση των Παλαιστινίων στην πόλη.

Ο παλαιστινιακός πληθυσμός της Ιερουσαλήμ εκτιμάται γύρω στους 435.000. Οι Παλαιστίνιοι στην Ιερουσαλήμ κατέχουν επί του παρόντος έγγραφα μόνιμης κατοικίας - τα οποία το Ισραήλ μπορεί να ανακαλέσει αν ζουν έξω από την πόλη για ορισμένο χρονικό διάστημα - και δεν έχουν τα προσόντα για δικαιώματα ιθαγένειας.

Από το 1967, οι Παλαιστίνιοι μποϊκοτάρουν τις δημοτικές εκλογές, καθώς τις θεωρούν ως τμήμα της κατοχής της πόλης από το Ισραήλ.

Η συμφωνία θα διατηρήσει το status quo των ιερών τοποθεσιών της πόλης και οι Εβραίοι Ισραηλινοί δεν θα μπορούν να αγοράσουν παλαιστινιακά σπίτια και αντίστροφα.

Εν τω μεταξύ, οι ισραηλινοί οικισμοί στη Δυτική Όχθη - οι οποίοι θεωρούνται παράνομοι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο - θα αναγνωριστούν επισήμως ως μέρος του Ισραήλ.

Η Κοιλάδα της Ιορδανίας θα παραμείνει στα χέρια του Ισραήλ και η Λεωφόρος 90 θα μετατραπεί σε δρόμο με διόδια τεσσάρων λωρίδων.

Δύο περάσματα θα δοθούν από την Ιορδανία στην "Νέα Παλαιστίνη" . Αυτά θα είναι υπό τον έλεγχο των Παλαιστινίων.

Λωρίδα της Γάζας

Σύμφωνα με το έγγραφο, η Αίγυπτος θα προσφέρει γη κοντά στη Λωρίδα της Γάζας για το κράτος της «νέας Παλαιστίνης» για την κατασκευή αεροδρομίου, εργοστασίων και εξυπηρέτησης του εμπορικού και γεωργικού τομέα, χωρίς να επιτρέπει στους Παλαιστίνιους να διαμένουν σε αυτές τις περιοχές.

Τα αιγυπτιακά εδάφη που θα συμπεριληφθούν στη συμφωνία θα καθοριστούν σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Αυτό το μέρος της συμφωνίας να εφαρμοστεί εντός πέντε ετών από την υπογραφή της.

Ένας αυτοκινητόδρομος θα κατασκευαστεί 30 μέτρα πάνω από το έδαφος κατά μήκους του Ισραήλ για να συνδεθεί η έως τώρα απομονωμένη Λωρίδα της Γάζας και η Δυτική Όχθη.

Η Κίνα θα πληρώσει το 50% του κόστους του αυτοκινητόδρομου. Η Νότια Κορέα, η Αυστραλία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ και η ΕΕ θα πληρώσουν από 10 τοις εκατό.

ΗΠΑ, ΕΕ και τα ανώνυμα κράτη του Κόλπου θα χρηματοδοτήσουν τη συμφωνία, δαπανώντας συνολικά 30 δισ. δολάρια - ή 6 δισ. δολάρια ετησίως - για διάστημα πέντε ετών για τη χρηματοδότηση έργων στη "Νέα Παλαιστίνη".

Οι ΗΠΑ θα πληρώσουν το 20% του κόστους για τέτοια έργα, δηλαδή 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, η ΕΕ 10%, ενώ τα ανώνυμα κράτη του Κόλπου θα χρηματοδοτήσουν το μερίδιο του λέοντος, το 70%.

Συγκριτικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες χορηγούν σήμερα στο Ισραήλ 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε στρατιωτική βοήθεια, ως μέρος μιας δεκαετούς συμφωνίας που υπεγράφη το 2016.

Η «Νέα Παλαιστίνη» δεν θα μπορεί να δημιουργήσει στρατό, διατηρώντας μόνο μια αστυνομική δύναμη. Μια "συνθήκη προστασίας" θα υπογραφεί μεταξύ Ισραήλ και της "Νέας Παλαιστίνης", που θα λέει ότι το νέο κράτος θα πληρώνει το Ισραήλ για να το υπερασπιστεί από πιθανές ξένες επιθέσεις.

Τα αραβικά κράτη θα συνεισφέρουν επίσης στις πληρωμές προς το Ισραήλ σε αντάλλαγμα της προστασίας της "Νέας Παλαιστίνης", εάν αυτή χρειαστεί ποτέ.

Τιμωρίες και χρήματα

Μόλις υπογραφεί η συμφωνία, η Χαμάς - το de facto κυβερνών κόμμα στη Γάζα και το κύριο ένοπλο κίνημα παλαιστινιακής αντίστασης - θα πρέπει να παραδώσει όλα τα όπλα, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών όπλων, στις αιγυπτιακές αρχές. Τα μέλη της Hamas θα λάβουν ως αντάλλαγμα μια αποζημίωση για την παράδοση των όπλων τους και θα λάβουν μισθούς από τα αραβικά κράτη.

Τα σύνορα της Λωρίδας της Γάζας θα ανοίξουν εκ νέου στο εμπόριο με τον έξω κόσμο μέσω τερματικών και δυνοριακών διασταυρώσεων του Ισραήλ. Μέχρι να κατασκευαστούν λιμάνια και αεροδρόμια σε παλαιστινιακά εδάφη, οι Παλαιστίνιοι θα μπορούν να χρησιμοποιούν ισραηλινά αεροδρόμια και θαλάσσια λιμάνια.

Η PLO και η Χαμάς θα βρεθούν ατιμέτωπες με σκληρές "τιμωρίες" εάν αρνηθούν να υπογράψουν τη "Συμφωνία του Αιώνα". Οι ΗΠΑ θα πάψουν να χρηματοδοτούν όλα τα έργα που ωφελούν τους Παλαιστίνιους και θα ζητήσουν το ίδιο να πράξουν και άλλες χώρες.

Οι ΗΠΑ έχουν ήδη κόψει πέρυσι ολόκληρη τη χρηματοδότησή τους για την υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, την UNRWA, και έχουν επίσης σταματήσει τη χρηματοδότηση παλαιστινιακών νοσοκομείων στην Ιερουσαλήμ.

Αν η PLO υπέγραψε τη συμφωνία, αλλά η Χαμάς και η "Ισλαμική Τζιχάντ" όχι, τότε θα ξεκινήσει ένας πόλεμος εναντίον των δύο οργανώσεων με έδρα τη Γάζα, με τις ΗΠΑ να υποστηρίζουν πλήρως το Ισραήλ στην προσπάθεια αυτή.

Εάν το Ισραήλ αρνηθεί να υπογράψει τη "Συμφωνία του Αιώνα" τότε οι ΗΠΑ θα σταματήσουν την οικονομική του στήριξη" καταλήγει το ισραηλινό δημοσίευμα κορυφαίας εφημερίδας του Ισραήλ με πολύ στενές σχέσεις με τον Μ.Νετανιάχου.

ΜΟΣΑΝΤ προς ΗΠΑ: Ετοιμάζει εχθρική κίνηση το Ιράν

Το Ισραήλ μέσω της ΜΟΣΑΝΤ έδωσε πληροφορίες για επικείμενη εχθρική κίνηση του Ιράν εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων στην Μέση Ανατολή και γι αυτό ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Τ.Μπόλτον, απείλησε με "καταστροφικές συνέπειες".

Σύμφωνα με πληροφορίες, υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία του Ισραήλ με επικεφαλής τον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας του Μ.Νετανιάχου, Meir Ben Shabba, μετέβη στο Λευκό Οίκο.

Εκεί συναντήθηκε με την ομάδα εθνικής ασφαλείας του Τ.Μπόλτον όπου και "παρέδωσε στοιχεία και πληροφορέις για ιρανικό σχέδιο εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων αλλά και των συμφερόντων συμμαχικών χωρών όπως Σαουδική Αραβία ή ΗΑΕ".

Αμέσως μετά οι ΗΠΑ έλαβαν απόφαση να ενισχύσουν τις δυνάμεις τους στην περιοχή στέλνοντας στη Μέση Ανατολή αεροπλανοφόρο και βομβαρδιστικά.

Η ανακοίνωση της ανάπτυξης του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln και μιας πτέρυγας βομβαρδιστικών ανακοινώθηκε την Κυριακή το βράδυ από τον Λευκό Οίκο.

Ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ Τζον Μπόλτον έκανε λόγο για «απάντηση στις ενδείξεις και τις ανησυχητικές προειδοποιήσεις που προκάλεσαν κλιμάκωση», προτού αναφερθεί «σε ένα ξεκάθαρο και χωρίς περιστροφές μήνυμα προς το ιρανικό καθεστώς: θα απαντήσουμε με αμείλικτο τρόπο σε οποιοδήποτε πλήγμα στα συμφέροντα των ΗΠΑ και των συμμάχων μας».

«Οι ΗΠΑ δεν επιζητούν τον πόλεμο με το ιρανικό καθεστώς, αλλά είμαστε απολύτως προετοιμασμένοι να απαντήσουμε σε οποιαδήποτε επίθεση, είτε γίνει δι’ αντιπροσώπων, είτε από τους Φρουρούς της Επανάστασης, είτε από τις τακτικές ιρανικές δυνάμεις», υπογράμμισε ο Μπόλτον.

Ο εκτελών χρέη υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ Πάτρικ Σάναχαν έκανε ένα βήμα παρά πέρα για «συνετή ανάπτυξη» σε «απάντηση στις ενδείξεις για αξιόπιστη απειλή από την πλευρά των δυνάμεων του ιρανικού καθεστώτος».

Ο Μαρκ Ντούμποβιτς, του Foundation for Defense of Democracies το οποίο τάσσεται υπέρ της υιοθέτησης σκληρής γραμμής απέναντι στο Ιράν, μίλησε για «πολλές πληροφορίες» που συλλέχθηκαν από τις υπηρεσίες Πληροφοριών και αφορούσαν «σχέδια επιθέσεων», για παράδειγμα εναντίον αμερικανικών στρατευμάτων στο Ιράκ ή τη Συρία.

Και τέσσερα βομβαρδιστικά Β-52

Η ειδική πτέρυγα βομβαρδιστικών που πρόκειται να αναπτύξουν στη Μέση Ανατολή οι Ηνωμένες Πολιτείες θα περιλαμβάνει κατά πάσα πιθανότητα τέσσερα βομβαρδιστικά, μαζί με το απαραίτητο προσωπικό για τη συντήρησή τους, ανέφεραν αργότερα Αμερικανοί αξιωματούχοι στο πρακτορείο Reuters. Σύμφωνα με τις πηγές αυτές, πρόκειται για αεροσκάφη Β-52Η.

Pronews.gr

read more

Το παρόν άρθρο μου αρχίζει με ένα ανορθόδοξο τρόπο, με την αναφορά ενός περιστατικού που συνέβη σε μία συνάντηση που είχα το έτος 1991 σε ένα φιλικό σπίτι εις το Neustadt, μία μικρή πόλη του Κρατιδίου Παλατινάτου της Γερμανίας, με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο μίας από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρίες της Γερμανίας και του Κόσμου, με ένα ετήσιο τσίρο τώρα πλέον των 60 δις ευρώ.

Γράφει ο Γεώργιος Εμμ. Δημητράκης

Ο προαναφερθείς, γνωρίζων το πρόσωπο μου, αλλά και τις γνώσεις μου και σε θέματα Πολιτισμού, αίφνης μου είπε τα κάτωθι:

«Κύριε Δημητράκη, κατά την γνώμη μου, ο αιγυπτιακός πολιτισμός είναι ανώτερος του ελληνικού!» Η απάντησή μου εις την απρόσμενη πρόκληση ήταν: «Θα συμφωνούσα μαζί σας σε αυτό που μου είπατε, εάν με κατονομάζατε το όνομα μόνο ενός αιγύπτιου επιστήμονα ή φιλοσόφου έναντι των χιλιάδων που ανέδειξε ο ελληνικός πολιτισμός!». Αδυνατώντας να απαντήσει έληξε η όλη συζήτηση.

Ο μεγάλος φιλόσοφος Πλάτων είπε: «Γνώμη δύνανται να έχουν άπαντες, γνώση όμως για να έχουν γνώμη, έχουν;». 

Λαμβανομένου επίσης υπόψη ότι η ελληνική γλώσσα έχει εμπλουτίσει και όλες τις γλώσσες του κόσμου, είναι επίσης γνωστόν σε όλους, ότι εάν κανείς επισκεφθεί τις χιλιάδες βιβλιοθήκες του κόσμου η βιβλιογραφία για τον Ελληνικό Πολιτισμό κατέχει και κοσμεί την πρώτη θέση. Καίτοι όμως ο Ελληνικός Πολιτισμός είναι η κορωνίδα του παγκόσμιου πολιτισμού, οι Έλληνες ποτέ δεν υπήρξαν σωβινιστές. Όμως οφείλουμε με πολύ απλά και μεστά λόγια να εξηγήσουμε την επίδραση της φύσης και του χώρου της Ανατολικής Μεσογείου που συνέβαλαν εις την ανάδειξη του ελληνικού πνεύματος και δημιουργίας.

Αυτό που κάνει τα όρη, τα χωριά και τη γη της Ελλάδος να φαίνονται ανάλαφρα και διάφανα είναι το φως. Τα φως εις την Ιταλία είναι μαλακό, θηλυκό. Το φως εις την Ιωνία είναι πολύ χαριτωμένο γεμάτο από ανατολίτικη λαχτάρα. Το φως εις την Αίγυπτο είναι παχύρευστο και φιλήδονο, δηλαδή λάγνο. Το φως όμως εις την Ελλάδα είναι γεμάτο πνεύμα. Η ηλιοφάνεια εις την Ελλάδα και κυρίως εις το Αιγαίο είναι η μεγαλύτερη εις τον πλανήτη. Τέτοιο φως βοηθά τον άνθρωπο να βλέπει και να σκέφτεται καθαρά, να φέρνει τάξη εις το χάος, να δημιουργεί τον κόσμο, το σύμπαν. Και κόσμος σημαίνει για εμάς τους Ελληνες το κόσμημα της ζωής, την παλίντονο αρμονία του σύμπαντος.

Οι ‘Ελληνες, ως ο εκλεκτός λαός του δημιουργού, είχαν την ευλογία να κατέχουν την περιοχή εκείνη της Μεσογείου η οποία αναδεικνύει αυτά τα φυσικά χαρακτηριστικά που εμπνέουν τον άνθρωπο: προς την δύση την νότια Ιταλία και παράλια της νότιας Γαλλίας, προς ανατολάς την Μικρά Ασία και Εύξεινο Πόντο και Κύπρο, και εν συνεχεία τις αποικίες εις την Β. Αφρική και την Ιβηρική Χερσόνησο.

Το φως που φέρνει το πνεύμα και την δημιουργία είναι εκείνο που έκανε τους προγόνους μας να σκέπτονται ολοκάθαρα, να εκφράζονται με απλά λόγια, τα έργα τους να είναι μεστά, κατανοητά και διαχρονικά σε όλους τους ανθρώπους, σε αντίθεση με τους σύγχρονους διανοούμενους, τα συγγραφικά έργα των οποίων, δυστυχώς και πολλές φορές είναι δυσνόητα όχι μόνον για τους απλούς ανθρώπους, αλλά και από αυτούς τους ίδιους τους συναδέλφους τους. Η παιδεία, η μάθηση και η γνώση ήταν κοινή σε όλους ανεξαιρέτως τους προγόνους μας, ο δε χώρος της μάθησης ήταν μία στοά ανοιχτή προς την φύση, προς το φως και το σύμπαν ή κατά την διάρκεια ενός περιπάτου ή κάτω από ένα δένδρο, έτσι ώστε ο άνθρωπος να είναι πάντα δεμένος με την φύση, το φως, τον κόσμο και το σύμπαν.

Οι πρόγονοί μας κατέκτησαν τον κόσμο με το πνεύμα τους και δεν υπέταξαν αλλά ούτε επέβαλαν την βία εις την ανθρωπότητα. Ο Μέγας Αλέξανδρος συνεπικουρούμενος από όλους τους ‘Ελληνες, παρά το νεαρό της ηλικίας του, σεβάστηκε λαούς, ηγεμόνες και βασιλείς και οραματίστηκε για πρώτη φορά εις την ιστορία της ανθρωπότητας ένα παγκόσμιο οικουμενισμό.

Σε τι όμως οφείλεται αυτή η οικουμενικότητα των Ελλήνων; Είναι η αγάπη και η λατρεία τους προς τον άνθρωπο και την πατρίδα. Όποιος αγαπά την πατρίδα και τις ρίζες του, αγαπά, καταλαβαίνει και σέβεται και τις πατρίδες και τις ρίζες των άλλων ανθρώπων. Η έννοια της οικουμενικότητας ως μία νέα και μοναδική, διαχρονική ιδέα των Ελλήνων εκφράζεται ως ένα ωραιότατο πολύχρωμο μωσαϊκό εντός του οποίου συνυπάρχουν όλοι οι λαοί και όλες οι πατρίδες του κόσμου. Κλασικισμός, Ανθρωπισμός, Οικουμενισμός είναι το αιώνιο φωτεινό τρίπτυχο των Ελλήνων που παρωθεί την συνείδηση της ανθρωπότητας.

Δυστυχώς όμως, όπως γνωρίζουμε, η οικουμενικότητα κατά την διάρκεια της πορείας της ανθρωπότητας δέχθηκε επιθέσεις όπως π.χ. του Αττίλα, αργότερα μετά το Μεγάλο Σχίσμα το 1054 τις 16 σταυροφορίες των Ευρωπαίων, οι οποίοι καταλήστευσαν το Βυζάντιο και τις περιοχές της Μέσης Ανατολής και Β.Αφρικής, ακολούθησε ο Τζένγκις Χαν, και λίγο μετά η αποικιοκρατία των Ευρωπαίων υποτάσσοντες και καταληστεύοντας επι αιώνες και πάλιν δια της βίας σχεδόν όλο τον πλανήτη.

Η εφευρεθείσα τώρα νέα ιδέα της παγκοσμιοποίησης, δήθεν ως το πιο τέλειο σύστημα διακυβέρνησης της ανθρωπότητας, αποτελεί όχι μόνον μία νέα επίθεση κατά της ιδέας της οικουμενικότητας, αλλά ως ήδη διαφαίνεται, η μετατροπή και αυτού του πολύχρωμου μωσαϊκού του κόσμου σε ένα τώρα μονόχρωμο ολόμαυρο μωσαϊκό, με την κατάργηση τώρα και της ρίζας του ανθρώπου η οποία είναι η Πατρίδα του.

Η ισοπέδωση των πάντων θα έχει οδυνηρές και τραγικές συνέπειες για το μέλλον της ανθρωπότητας. Η προπαγάνδα της καταστροφικής παγκοσμιοποίησης δημιουργεί μία επικίνδυνη σύγχυση εις τις συνειδήσεις των ανθρώπων, οι οποίοι δεν αντιλαμβάνονται πλέον ούτε τις αιτίες, αλλά ούτε και τις ευθύνες εκείνων των ενόχων οι οποίοι δια των κερδοσκοπικών πολέμων σε άλλες περιοχές του πλανήτη, καταστρέφουν τις Πατρίδες άλλων λαών, τους οποίους ξεριζώνουν και αναγκάζουν να περιφέρονται σε άλλες χώρες ως πρόσφυγες ή δήθεν ως μετανάστες. Ο ολετήρας της παγκοσμιοποίησης μεταξύ των μοιραίων συνεπειών δημιουργεί αφενός μεν μία αναρχία, αλλά και ένα επικίνδυνο διχασμό, ακόμη και εις τις ίδιες εκείνες χώρες που ευθύνονται για την καταστροφή άλλων πατρίδων και λαών, αλλά και εν συνεχεία και σε μία αναπόφευκτη εμφύλια σύγκρουση μεταξύ των υπευθύνων ενόχων και των δήθεν «φιλοξενούμενων προσφύγων».

Περαίνων, θέλω και πάλιν να επισημάνω, ότι η παγκοσμιοποίηση ως ένα δήθεν τέλειο σύστημα διακυβέρνησης, αποτελεί ένα πολύ επικίνδυνο εγχείρημα για την τύχη και το μέλλον της ανθρωπότητας. Οι αρχαίοι πρόγονοι μας αποστρέφονταν την τελειότητα και την ισοπέδωση των πάντων. Όπως γράφει και ο Νίκος Καζαντζάκης: η τελειότητα είναι μία δύσκολη, επικίνδυνη σχοινοβασία ισορροπίας βάρους επάνω από το χάος. Η παραμικρή μετατόπιση του βάρους προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά, και όλα καταποντίζονται.

Εις τις δύσκολες στιγμές που διέρχεται τώρα η ανθρωπότητα, αλλά η Πατρίδα και ο Λαός μας, εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες οφείλουμε τώρα να αντισταθούμε ολόψυχα με αρραγή ενότητα, ομοφροσύνη και σθένος απέναντι της επικίνδυνης προπαγάνδας και τις επιθέσεις του ολετήρα της παγκοσμιοποίησης. Πρέπει να προτάξουμε την αγάπη μας, ναι και την λατρεία μας προς την Πατρίδα και τις ρίζες μας, τις Αρχές και Αξίες, τις παραδόσεις και την πίστη του Έθνους μας.

Να φροντίζουμε για μία ενδελεχή ενημέρωση μας και για σωστές πολιτικές επιλογές, να συνεισφέρομε ανιδιοτελώς βάσει των δυνατοτήτων μας εις την κοινωνία και εις την ενδυνάμωση της τόσο υπέροχης Πατρίδας και του Λαού μας, να υπερασπιζόμαστε και να αντιστεκόμαστε σθεναρά κατά της επικίνδυνης υποταγής μας εις τον ολετήρα της Παγκοσμιοποίησης.

Ο Ρήγας Φεραίος είπε: «Τους δούλους δεν τους παρασκευάζει μόνο το δόρυ του κατακτητή, αλλά και των καταδυναστευομένων η αμάθεια».

Hellasjournal.com

read more

Ισως η πλέον χαρακτηριστική φράση των αντιλήψεων του Ερντογάν είναι ότι «όταν τελειώσει αυτή η ιστορία η Τουρκία ή θα έχει μεγαλώσει ή θα έχει μικρύνει». Προφανώς ο ίδιος δεν μπαίνει σε αυτή τη διαδικασία με σκοπό να μικρύνει τη χώρα.

Αλλοι ηγέτες θα επέλεγαν να επικεντρωθούν στο μέτωπο εκείνο που κινδυνεύουν περισσότερο. Στηνπερίπτωση της Τουρκίας είναι οι αυτόνομες κουρδικές περιοχές στα τουρκοσυριακά σύνορα. Ο Ερντογάν αντιθέτως επιλέγει να ανοίξει σχεδόν όλα τα μέτωπα.

Τα βάζει σχεδόν με όλους. Στο εξωτερικό, κινείται ωσάν λέων που βρυχάται, διατυμπανίζοντας σε όλους τους τόνους πως «Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει την Τουρκία». Οι σχέσεις του με τις ΗΠΑ δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι χειρότερες. Η κατάσταση με τους ρωσικούς πυραύλους S400 και ο σφιχταγκαλιασμός του με την Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, εξελίσσονται σε βαθύ πρόβλημα, που ίσως και να κοστίσει ακόμη και την αποβολή της χώρας από το ΝΑΤΟ. Και δεν είναι φυσικά μόνο αυτό. Υπάρχει και η ενεργοποίηση των κυρώσεων που απορρέουν από τον νεοψηφισθέντα νόμο CAATSA, κυρώσεις που δεν θα είναι μόνο οικονομικές, αλλά θα καλύπτουν όλο το φάσμα των σχέσεων των δύο χωρών. Επι πλέον, ήδη ετοιμάζεται ο Τράμπ να χαρακτηρίσει επισήμως και την «Μουσουλμανική Αδελφότητα» ως τρομοκρατική οργάνωση. Μια οργάνωση που ώς γνωστόν, ο Ερτογάν έχει χρίσει τον εαυτό του ως...αρχηγό! 

Στο εσωτερικό μετά τους πραξικοπηματίες και τους γκιουλενικούς εκκαθαρίζει και το φιλοκουρδικό κόμμα (HDP). Τουρκικά στρατεύματα σταθμεύουν παρανόμως σε Ιράκ και Συρία. Οι απειλές προς την Ευρώπη για πλημμυρίδα μεταναστών διαδέχονται η μία την άλλη.

 Παράλληλα, ο Ερντογάν προχωράει όλα τα πράγματα ένα βήμα παραπέρα από εκεί που είχαμε συνηθίσει επί χρόνια. Μιλάει για τα σύνορα της τουρκικής καρδιάς και αμφισβητεί ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάννης.

Αναφέρει τα Ιμια ως τουρκικό έδαφος και όχι ως γκρίζα ζώνη που πρέπει Ελλάδα και Τουρκία να συζητήσουν. Από το 1996 και την Τανσού Τσιλέρ είχαμε να ακούσουμε αυτή τη ρητορική. Μιλάει για μία μεγάλη Τουρκία και ως πρώτο βήμα ορέγεται να ενσωματώσει τα Κατεχόμενα στην Κύπρο, δείχνοντας ότι διαφέρει από τους κεμαλικούς προκατόχους του. Στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό δεν μπαίνει με σκοπό να περιορίσει η Τουρκία την επιρροή της στην Κύπρο, αλλά να την επεκτείνει.

Τα υπόλοιπα κόμματα στην Τουρκία τον ακολουθούν. Δεν είναι μόνον η απόλυτη ιδεολογική και πρακτική κυριαρχία Ερντογάν σε εσωτερικό επίπεδο. Τα δύο εναπομείναντα κόμματα της αντιπολιτεύσεως, οι κεμαλικοί Ρεπουμπλικανοί και οι Γκρίζοι Λύκοι εμφορούνται απολύτως από τις ίδιες εθνικιστικές απόψεις.

Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν εκτιμά ως εξαιρετικά υψηλή τη γεωστρατηγική σημασία της Τουρκίας. 

Παράλληλα είναι πλημμυρισμένος από τη βεβαιότητα του μεγαλείου της χώρας του που τη θεωρεί περιφερειακή υπερδύναμη. Ουσιαστικά λέει ευθέως ότι για να συνεχίζει η χώρα του να σέβεται τα δυτικά συμφέροντα στην περιοχή θα πρέπει και η Δύση να σέβεται όλες τις ιδιαιτερότητες της Τουρκίας. 

Στην Ελλάδα επιβάλλεται πλέον να ανησυχούμε, χωρίς όμως πανικούς. Χάρη σε προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες η χώρα μας συμμετέχει στις ισχυρότερες παγκόσμιες συμμαχίες και έχει –παρά την κρίση– αξιόμαχο στρατό. Και τα δύο λειτουργούν αποτρεπτικά. Πρωτίστως πρέπει να αποφύγουμε διχαστικές αντιλήψεις όπως αυτές που ξεπήδησαν την τελευταία εβδομάδα γύρω από τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και τις διαφοροποιήσεις Αθηνών-Λευκωσίας. Στο παρελθόν το πληρώσαμε ακριβά.

read more

Μετά το μακελειό στη Σρι Λάνκα, που άφησε πίσω του νεκρούς τουλάχιστον 290 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων πολλών Καθολικών, ο Μπαράκ Ομπάμα και η Χίλαρι Κλίντον αρνήθηκαν να αναφερθούν στα θύματα ως Χριστιανούς προτιμώντας αντ 'αυτού να τους αποκαλούν... "προσκυνητές του Πάσχα". Γιατί άραγε;

Γράφει ο Skywatcher 

Οι επιθέσεις, οι οποίες πιθανότατα διεξήχθησαν από μια τοπική ισλαμική ομάδα με διεθνή υποστήριξη, στόχευαν σε τρεις εκκλησίες στις περιοχές Negombo, Batticaloa και Kochchikade του Colombo κατά τις λειτουργίες του Πάσχα. Πολυτελή ξενοδοχεία αποτελούσαν επίσης στόχο.

Ο Μπαράκ Ομπάμα αντέδρασε στις επιθέσεις γράφοντας στο tweeter: "Οι επιθέσεις εναντίον τουριστών και προσκυνητών του Πάσχα (“Easter worshippers”) στη Σρι Λάνκα αποτελούν επίθεση στην ανθρωπότητα".

Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αντίδραση του Ομπάμα στη σφαγή του τζαμιού της Νέας Ζηλανδίας, όταν ο Ομπάμα έκανε συγκεκριμένη αναφορά στην «μουσουλμανική κοινότητα».

Η Χίλαρι Κλίντον επίσης μίλησε άμεσα για την «παγκόσμια μουσουλμανική κοινότητα» μετά τη σφαγή του τζαμιού στο Christchurch. Καταδίκασε επίσης και την "ισλαμοφοβία".

Ωστόσο, όπως και ο Ομπάμα, έτσι και η Χίλαρι Κλίντον αναφερόταν στους Χριστιανούς - θύματα στη Σρι Λάνκα ως «προσκυνητές του Πάσχα».

Δεδομένου ότι οι χριστιανοί είναι η πιο διωκόμενη θρησκευτική ομάδα στον πλανήτη, καθώς είναι γνωστό σε όλον τον κόσμο ότι πολλοί περισσότεροι Χριστιανοί σκοτώνονται από ισλαμιστές από ό, τι το αντίστροφο (η επίθεση στο τζαμί του Christchurch δεν έγινε βέβαια από «φανατικό χριστιανό»), είναι ξεκάθαρο ότι οι ηγέτες της παγκόσμιας κοινότητας δεν θέλουν ή φοβούνται ακόμη και να χρησιμοποιήσουν τη λέξη «Χριστιανός» στα συλλυπητήριά τους.

Το ίδιο ένοχο ταμπού (;) στη λέξη "χριστιανός" έχουν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το Associated Press αναφέρθηκε επίσης στους χριστιανούς ως "προσκυνητές του Πάσχα" αναφερόμενο στο κλείσιμο της Notre Dame.

read more

Μια ακόμη «Συρία» απειλείται να δημιουργηθεί στην Νότια Αμερική αυτή τη φορά, με απρόβλεπτες συνέπειες για όλον τον πλανήτη. Ο πόλεμος δι’ αντιπροσώπων μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων δεν λέει να κοπάσει και συνεχώς δημιουργούνται νέα πολεμικά θέρετρα για τους δύο «αντίζηλους», ΗΠΑ και Ρωσία. Μετά την Συρία, την Ουκρανία και τα Βαλκάνια, σειρά έχει η πολύπαθη Βενεζουέλα που στενάζει κάτω από το καθεστώς Μαδούρο...

 Απειλή λοιπόν στρατιωτικής εισβολής των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα από τον υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, ο οποίος μάλιστα δεν απέκλεισε στρατιωτική δράση από τις ΗΠΑ «αν κριθεί απαραίτητο».

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ απειλούν με εισβολή στη Βενεζουέλα. Αυτή τη φορά δεν

ήταν ο Ντόναλντ Τραμπ που το υπονόησε, ήταν ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο που το είπε... ξεκάθαρα αλλά θέτοντας όρους τους οποίους όμως μόνο εκείνος ξέρει.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, σύμφωνα με το Fox, δήλωσε πως η στρατιωτική δράση στη Βενεζουέλα, δηλαδή η εισβολή στη χώρα, είναι πιθανή «αν αυτό κριθεί απαραίτητο». 

«Η στρατιωτική δράση είναι πιθανή. Αν αυτό είναι ό,τι χρειάζεται, αυτό θα κάνουν οι ΗΠΑ», τόνισε ο Πομπέο.

Το τι θα το... κρίνει ως απαραίτητο, δεν το διευκρίνισε. Ο Πομπέο υποστήριξε, πάντως, ότι θα προτιμούσε μια ειρηνική μετάβαση από τον Νικολάς Μαδούρο (τον οποίο οι ΗΠΑ πολύ θα ήθελαν να δουν να φεύγει από την εξουσία) στον Χουάν Γκουαϊδό, τον οποίο στήριξαν από την πρώτη στιγμή που αυτοανακηρύχθηκε μεταβατικός πρόεδρος στη Βενεζουέλα.

Οι νέες δηλώσεις του Μάικ Πομπέο έρχονται λίγες ώρες μετά από τα όσα είπε στο CNN, πως δηλαδή ο Νικολάς Μαδούρο ήταν έτοιμος να το σκάσει από τη Βενεζουέλα μετά την απόπειρα πραξικοπήματος αλλά τον... κράτησε στο Καράκας η Ρωσία.

Ο ίδιος ο Νικολάς Μαδούρο τον ειρωνεύτηκε όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά μετά τα όσα έγιναν την Τρίτη, ενώ η Ρωσία στην πρώτη της αντίδραση ούτε λίγο ούτε πολύ τον κατηγόρησε για... fake news!

Η Μόσχα κατηγόρησε τον Πομπέο ότι κάνει πόλεμο παραπληροφόρησης. Όταν της ζητήθηκε να σχολιάσει τις δηλώσεις του Αμερικανού ΥΠΕΞ, η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ότι πρόκειται για «πόλεμο παραπληροφόρησης».

Η Μόσχα κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι προσπαθούν να οργανώσουν πραξικόπημα στη Βενεζουέλα και να ρίξουν το ηθικό του στρατού διασπείροντας ψευδείς ειδήσεις.

read more

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος προέστη τα μεσάνυχτα του Μ. Σαββάτου της τελετής της Αναστάσεως στον αυλόγυρο του Πατριαρχείου, περιστοιχιζόμενος από Αρχιερείς του Θρόνου και πλήθος πιστών από την Πόλη και το εξωτερικό. ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα, ιεροπρέπεια και σύμφωνα με τη μακραίωνη εκκλησιαστική παράδοση και τάξη, εορτάσθηκε στο Κέντρο της Ορθοδοξίας η Λαμπροφόρος Ανάσταση του Κυρίου.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος προέστη τα μεσάνυχτα του Μ. Σαββάτου της τελετής της Αναστάσεως στον αυλόγυρο του Πατριαρχείου, περιστοιχιζόμενος από Αρχιερείς του Θρόνου και πλήθος πιστών από την Πόλη και το εξωτερικό, και ακολούθως απηύθυνε μήνυμα για την εορτή του Αγίου Πάσχα προς το πλήρωμα της Εκκλησίας.

Εκφράζοντας τις ευχές του ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισήμανε:

«Χριστός Ανέστη! Και πάλιν και πολλάκις, Χριστός Ανέστη! Η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία δεν σταμάτησε και δεν θα παύσει ποτέ να διαλαλεί και να διακηρύττει τοις εγγύς και τοις μακράν αυτό το χαρμόσυνο αναστάσιμο μήνυμα, που μας έρχεται από τα βάθη είκοσι ολοκλήρων αιώνων.

Και δεν θα παύσει να κηρύττει και να υπενθυμίζει ότι ανέστη ο Κύριος όντως, διότι το έχει ανάγκην ο κόσμος. Διεψεύσθησαν οι ελπίδες του, οι επίγειοι παράδεισοι που του επηγγέλθησαν απεδείχθησαν μάταιοι και ψευδείς, και ο Χριστός, ο αναστημένος Χριστός, παραμένει το φως του κόσμου, η οδός και η αλήθεια και η ζωή.

Και ο άνθρωπος χρειάζεται την αλήθεια διά να τον ελευθερώσει από τα ψεύδη, από τις σκοπιμότητες, από τα συμφέροντα, από τα fake news. “Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς”».

Και ο Οικουμενικός Πατριάρχης συνέχισε:

«Το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο αντιπαλαίει χρόνια τώρα με όλα αυτά, ιδιαιτέρως τον τελευταίο καιρό, που πολλοί ψευδοπροφήται προβλέπουν την χρεωκοπία και το τέλος του. Διότι, λέγουν, δεν έχει κοσμικήν ισχύν, δεν έχει πολλά εκατομμύρια πιστών, δεν έχει συσσωρευμένους θησαυρούς επί της γης. Ευτυχώς που δεν τα έχει όλα αυτά. Ευτυχώς που είναι η Εκκλησία των του Χριστού πενήτων. Αυτή είναι η γνησιότητα της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, η αυθεντικότητά της, η καλυτέρα απόδειξις ότι βαδίζει τον δρόμο του Χριστού, ο οποίος ουκ είχε πού την κεφαλήν κλίνη.

Θα διαβάσατε ίσως ότι προέβλεψαν ότι δύο το πολύ ακόμη Οικουμενικοί Πατριάρχαι θα υπάρξουν, και μετά θα έλθουν εδώ, εις την βασιλεύουσαν Πόλιν, ιδείν το τέλος. Αυτό προφανώς βούλονται και διαβουλεύονται και επιβουλεύονται! Και μετά θα έλθουν να ασφαλίσουν τον τάφον, σφραγίζοντες τον λίθον μετά της κουστωδίας. Λησμονούν όμως ότι, παρά την βεβαιότητα εκείνων οι οποίοι ησφαλίσαντο τον τάφον του Χριστού, διά να μη τον κλέψουν οι μαθηταί αυτού νυκτός -εκείνον τον πλάνον που είπεν έτι ζων ότι θα αναστηθεί τριήμερος- εκείνος ανέστη! Ανέστη, διότι ήτο “η των απάντων ζωή”, και διότι “ουκ ην δυνατόν κρατείσθαι υπό του θανάτου τον αρχηγόν της ζωής”.

Αδελφοί μου! Αυτή η πρωτόθρονος και πρωτεύθυνος Εκκλησία της Ορθοδοξίας, χάριτι του Αναστάντος Κυρίου, εις τον οποίον παραμένει πιστή, και δεν εκκοσμικεύεται και δεν πολιτικοποιείται και δεν ξεστρατίζει από τον σωτηριώδη προορισμό της και την οικουμενική διακονική αποστολή της, χάριτι, λέγω, του Αναστάντος Χριστού, η Εκκλησία μας μένει εδώ πολλούς αιώνες τώρα, εδραία και αμετακίνητος, αγκυροβολημένη στα νερά του Βοσπόρου, μένει σαν βράχος σταθερός μέσα στα πανταχόθεν κύματα, ακόμη και εκ ψευδαδέλφων προερχόμενα, και, απόψε, αυτήν “την σωτήριον νύκτα και φωταυγή”, περιχαρής, λαμπροφορεμένη, απαστράπτουσα, απολαμβάνουσα μυστικώς την χαρμονήν της Αναστάσεως, υποδέχεται όλους εσάς τους προσκυνητάς της, τους ευλογημένους Χριστιανούς, που γεμίσατε τις αυλές της, και τις γειτονιές του Φαναρίου και τις άλλες εδώ Εκκλησίες των πατέρων μας, τις όμορφες και κατανυκτικές, σας υποδέχεται με τη στοργή της Μάνας, και με την αρχοντιά του Γένους, υπερήφανη για σας, και σας ασπάζεται και σας ευλογεί και βροντοφωνεί μαζί σας “Χριστός Ανέστη”!».

Ακολούθως ο Οικουμενικός Πατριάρχης προεξήρχε της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Φιλαδελφείας Μελίτωνα, Ικονίου Θεόληπτο, Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Στέφανο, Κυδωνιών Αθηναγόρα και Αδριανουπόλεως Αμφιλόχιο.

Εκκλησιάστηκαν η γενική πρόξενος της Ελλάδος στην Πόλη, Γεωργία Σουλτανοπούλου, ο πρέσβης της Ελλάδος στο Βιετνάμ, Ιωάννης Ραπτάκης, ‘Αρχοντες Οφφικιάλιοι και πλήθος πιστών.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Hellasjournal

read more

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ αδελφοί συνέλληνες! 

Αντί άλλων ευχών, σας παραθέτω έναν απίστευτο διάλογο μεταξύ του πατέρα Επιφάνιου και ενός εκ τριών άθεων επισκεπτών, πιθανόν κομμουνιστών στην ιδεολογία, που είχαν την...τύχη να συναντηθούν μαζί του και να προσπαθήσουν να μειώσουν την πίστη του ευσεβούς γέροντος. Ο π. Επιφάνιος ασφαλώς και μιλούσε με τη δύναμη της χάριτος του Θεού, η οποία εκφράζεται μέσω μιας άδολης και απλής λογικής.

Ο γέροντας, στη συζήτησή του λοιπόν, συνέτριψε τα επιχειρήματά του επισκέπτου του, σχετικά με τα όσα αφορούν στην Ανάσταση του Κυρίου.

Γέροντας: «Όλο το οικοδόμημα του Χριστιανισμού στηρίζεται στο γεγονός της Αναστάσεως. Αυτό δεν το λέω εγώ. Το λέει ό Απόστολος Παύλος: «Ει Χριστός ουκ έγήγερται, ματαία ή πίστις ημών» (Α’ Κορ. ιε’ 17). «Αν ό Χριστός δεν ανέστη, τότε όλα καταρρέουν. Ό Χριστός όμως ανέστη, πράγμα το όποιο σημαίνει ότι είναι Κύριος της ζωής καί του θανάτου, άρα Θεός»

Επισκέπτης: «Εσείς τα είδατε όλα αυτά; Πώς τα πιστεύετε;»

Γέροντας: «Με βάση έναν πολύ ωραίο συλλογισμό του Πασκάλ, λέμε ότι με τους Αποστόλους συνέβη ένα από τα τρία: Ή απατήθηκαν ή μας εξαπάτησαν ή μας είπαν την αλήθεια.

Ας πάρουμε την πρώτη εκδοχή. 

Δεν είναι δυνατόν να απατήθηκαν οί Απόστολοι, διότι όσα αναφέρουν δεν τα έμαθαν από άλλους. Αυτοί οί ίδιοι ήσαν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες όλων αυτών. Εξ άλλου δεν ήσαν καθόλου φαντασιόπληκτοι, ούτε είχαν καμμιά ψυχολογική προδιάθεση για την αποδοχή του γεγονότος της Αναστάσεως. Αντιθέτως, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια, ήσαν τρομερά δύσπιστοι. Τα Ευαγγέλια δε, είναι πλήρως αποκαλυπτικά αυτών των ψυχικών τους διαθέσεων: δυσπιστούσαν στις διαβεβαιώσεις ότι κάποιοι Τον είχαν δει ανάσταντα.

Καί κάτι άλλο. Τι ήσαν οί Απόστολοι πριν τους καλέσει ό Χριστός; Μήπως ήσαν φιλόδοξοι πολιτικοί ή οραματιστές φιλοσοφικών και κοινωνικών συστημάτων, πού περίμεναν να κατακτήσουν την ανθρωπότητα καί να ικανοποιήσουν έτσι τίς φαντασιώσεις τους; Κάθε άλλο. Αγράμματοι ψαράδες ήσαν. Καί το μόνο πού τους ενδιέφερε ήταν να πιάσουν κανένα ψάρι να θρέψουν τίς οικογένειες τους. Φέρε μου και συ κάποιον να μου πεί πώς ο Μαρξ απέθανε και ανέστη και φυσικά να θυσιάσει τη ζωή του για τη μαρτυρία αυτή, κι εγώ θα τον πιστεύσω ως τίμιος άνθρωπος.»

Επισκέπτης: «Να σας πω. Χιλιάδες κομμουνιστές βασανίσθηκαν καί πέθαναν για την ιδεολογία τους. Με αυτή την λογική, γιατί εσείς δεν άσπάζεσθε καί τον κομμουνισμό;»

Γέροντας: «Το είπες καί μόνος σου. Οι κομμουνιστές πέθαναν για την ιδεολογία τους. Δεν πέθαναν για γεγονότα. Σέ μια ιδεολογία όμως είναι πολύ εύκολο να υπεισέλθει πλάνη. Επειδή δε, είναι ίδιον της ανθρωπινής ψυχής να θυσιάζεται για κάτι στο όποιο πιστεύει, εξηγείται γιατί πολλοί κομμουνιστές πέθαναν για την ιδεολογία τους. Αυτό όμως δεν μας υποχρεώνει να την δεχθούμε καί ως σωστή.

Είναι άλλο πράγμα να πεθαίνης για ιδέες κι άλλο για γεγονότα. Οι Απόστολοι όμως δεν πέθαναν για ιδέες. Ούτε για το «Αγαπάτε αλλήλους», ούτε για τις άλλες ηθικές διδασκαλίες του Χριστιανισμού. Οί Απόστολοι πέθαναν μαρτυρούντες υπερφυσικά γεγονότα. Κι όταν λέμε κάτι ως γεγονός, εννοούμε ό,τι υποπίπτει στίς αισθήσεις μας καί γίνεται αντιληπτό από αυτές. Οί Απόστολοι έμαρτύρησαν δι’ «ό άκηκόασι, ό έωράκασι τοις όφθαλμοίς αυτών, ό έθεάσαντο καί αί χείρες αυτών έψηλάφησαν»(Α’ Ίωάν. α’ 1,4). Γι’ αυτό και μετά τη Σταύρωση του Κυρίου, παρά τα όσα είχαν ακούσει και δει, επέστρεψαν στά πλοιάρια και στα δίχτυα τους. Δεν υπήρχε δηλ. σ αυτούς, όπως ανέφερα, ούτε ίχνος προδιαθέσεως για όσα επρόκειτο να επακολουθήσουν. Και μόνο μετά την Πεντηκοστή, «ότε έλαβον δύναμιν εξ ύψους», έγιναν οι διδάσκαλοι της οικουμένης.

Ας δούμε τώρα τη δεύτερη εκδοχή. Μήπως μας εξαπάτησαν; Μήπως μας είπαν ψέματα; Άλλα γιατί να μας εξαπατήσουν; Τι θα κέρδιζαν με τα ψέματα; Μήπως χρήματα, μήπως αξιώματα, μήπως δόξα; Για να πή κάποιος ένα ψέμα, περιμένει κάποιο όφελος. Οι Απόστολοι όμως, κηρύσσοντες Χριστόν καί Τούτον εσταυρωμένον καί Αναστάντα εκ νεκρών, τα μόνα τα όποια εξασφάλισαν ήσαν ταλαιπωρίες, κόποι, μαστιγώσεις, λιθοβολισμοί, ναυάγια, πείνα, δίψα, γυμνότητα, κίνδυνοι από ληστές, ραβδισμοί, φυλακίσεις και στην τελική ένας μαρτυρικός και απάνθρωπος θάνατος. Καί όλα αυτά γιατί; Για ένα ψέμα; Είναι εντελώς ανόητο καί να το σκεφθή κάποιος.

Συνεπώς, ούτε εξαπατήθηκαν, ούτε μας εξαπάτησαν οι Απόστολοι. Μένει επομένως η τρίτη εκδοχή. Ότι μας είπαν την αλήθεια. 

Θα πρέπει μάλιστα να σου τονίσω και το έξης: Οι Ευαγγελιστές, είναι οι μόνοι οι οποίοι έγραψαν πραγματική ιστορία. Διηγούνται τα γεγονότα καί μόνον αυτά. Δεν προβαίνουν σε καμμία προσωπική κρίση, όπως ίσως έκαναν και κάνουν πολλοί ιστορικοί ή συγγραφείς. Κανέναν δεν επαινούν, κανένα δεν κατακρίνουν. Δεν κάνουν καμμία προσπάθεια να διογκώσουν κάποιο γεγονός ή να εξαφανίσουν ή να υποτιμήσουν κάποιο άλλο. Αφήνουν τα γεγονότα να μιλούν μόνα τους.

Επισκέπτης: «Αποκλείεται να έγινε στην περίπτωσι του Χρίστου νεκροφάνεια; Τις προάλλες έγραψαν οι εφημερίδες για κάποιον Ινδό, τον όποιο έθαψαν καί μετά από τρεις μέρες τον ξέθαψαν καί ήταν ζωντανός!»

Γέροντας: (γελώντας) «Αχ, παιδάκι μου. Θα θυμηθώ και πάλι το λόγο του ιερού Αυγουστίνου: «Εσείς άπιστοι, δεν είσθε δύσπιστοι. Είσθε οι πλέον εύπιστοι! Δέχεσθε τα πιο απίθανα, τα πιο παράλογα , τα πιο αντιφατικά, για να άρνηθήτε το θαύμα!».

Όχι, παιδί μου. Δεν έχουμε νεκροφάνεια στον Χριστό. Πρώτα-πρώτα έχουμε τη μαρτυρία του Ρωμαίου κεντυρίωνος Λογγίνου (αργότερα ο Λογγίνος ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό και αγίασε), ο όποιος βεβαίωσε τον Πιλάτο ότι ό θάνατος είχε επέλθει! Επειτα, το Ευαγγέλιο μας πληροφορεί ότι ο Κύριος, κατά την ίδια την ήμερα της Αναστάσεως Του, συμπορεύθηκε συζητώντας με δύο μαθητές Του προς Εμμαούς, πού απείχε πάνω από δέκα χιλιόμετρα από τα Ιεροσόλυμα! Φαντάζεσαι λοιπόν κάποιον, να έχη ύποστεί όσα υπέστη ό Χριστός και τρείς μέρες μετά το «θάνατο» του, να του συνέβαινε νεκροφάνεια; Αν μη τι άλλο, θα ‘πρεπε για σαράντα μέρες να τον ποτίζουν κοτόζουμο για να μπορεί να ανοίγει τα μάτια του, κι όχι να περπατά καί να συζητά σαν να μη συνέβη τίποτα! Όσο για τον Ινδό, φέρε τον εδώ να τον μαστιγώσουμε με φραγγέλιο! Καί ξέρεις τί εστί φραγγέλιο; Μαστίγιο, στα άκρα του οποίου πρόσθεταν σφαιρίδια μολύβδου ή σπασμένα κόκκαλα ή μυτερά καρφιά! Φέρε τον λοιπόν, να τον φραγγελώσουμε, να του φορέσουμε ακάνθινο στεφάνι, να τον σταυρώσουμε, να του δώσουμε χολή καί ξύδι, να τον λογχίσουμε, να τον βάλουμε στον τάφο κι αν αυτός αναστηθεί, τότε τα ξαναλέμε!

Επισκέπτης: «Παρά ταύτα, όλες οί μαρτυρίες τις όποιες επικαλεσθήκατε, προέρχονται από Μαθητές του Χρίστου. Ύπάρχει κάποια μαρτυρία περί αυτού, πού να μην προέρχεται από τον κύκλο των Μαθητών του; Υπάρχουν δηλ. ιστορικοί, πού να πιστοποιούν την Ανάστασι του Χριστού; Αν ναι, τότε θα πιστέψω κι εγώ»

Γέροντας: «Ταλαίπωρο παιδί! Δεν ξέρεις τι ζητάς! Αν υπήρχαν τέτοιοι «ιστορικοί» που να είχαν δει τον Χριστό αναστημένο, τότε αναγκαστικά θα πίστευαν στην Άνάσταση Του και θα την ανέφεραν πλέον ως πιστοί οπότε και πάλι θα αρνιόσουν τη μαρτυρία τους, όπως ακριβώς απορρίπτεις τη μαρτυρία του Πέτρου, του Ιωάννου κ.λπ. Πώς είναι δυνατόν να βεβαιώνει κάποιος την Ανάστασι και ταυτόχρονα να μη γίνεται Χριστιανός; Δεν στέκει με την λογική την οποίαν και επικαλούμαστε! Μας ζητάς δηλαδή πέρδικα ψητή σε κέρινο σουβλί και να λαλεί; Ε, δεν γίνεται!

Σού θυμίζω πάντως, έφ’ όσον ζητάς...ιστορικούς, αυτό το όποιο σου ανέφερα καί προηγουμένως: ότι δηλ. οι μόνοι πραγματικοί ιστορικοί είναι οι Απόστολοι (σ.σ. ιδίως ο ευαγγελιστής Λουκάς, ο οποίος, ως γιατρός και με εξαιρετικές ικανότητες και μάθηση, περιέγραψε με απόλυτη ακρίβεια, ακριβώς σαν ιστορικός, τα πάντα των γεγονότων του βίου του Χριστού, αλλά και τις πράξεις των Αποστόλων)

Παρ’ όλα αυτά όμως έχουμε καί μαρτυρία τέτοια όπως την θέλεις: από κάποιον δηλ. πού δεν άνηκε στον κύκλο των Μαθητών Του. Του Παύλου. 

Ό Παύλος όχι μόνο δεν ήταν Μαθητής του Χριστού, αλλά καί καταδίωκε μετά μανίας μάλιστα, την Εκκλησία Του.»

Επισκέπτης: «Γι’ αυτόν όμως λένε ότι έπαθε ήλίαση καί εξ αιτίας της είχε παραίσθηση!»

Γέροντας: «Βρε παιδάκι μου, αν είχε παραίσθηση ό Παύλος, αυτό πού θα ανεδύετο, θα ήταν το υποσυνείδητο του. Καί στο υποσυνείδητο του Παύλου θέση υψηλή κατείχαν οι Πατριάρχες και οι Προφήτες! Τον Αβραάμ καί τον Ιακώβ καί τον Μωυσή έπρεπε να δεί κι όχι τον Ιησού, τον όποιο θεωρούσε λαοπλάνο καί απατεώνα!

Φαντάζεσαι καμμιά πιστή γριούλα στο όνειρο της η στο παραλήρημα της να βλέπη τον Βούδδα ή τον Δία;

Τον Αι Νικόλα θα δεί καί την Αγία Βαρβάρα. Διότι αυτούς πιστεύει.

Καί κάτι ακόμη. Στόν Παύλο, όπως σημειώνει ο Παπίνι (σ.σ. Ιταλός δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, ποιητής και μυθιστοριογράφος) υπάρχουν καί τα έξης θαυμαστά: Πρώτον, το αιφνίδιο της μεταστροφής. Κατ’ ευθείαν από την απιστία στην πίστη. Δεν μεσολάβησε προπαρασκευαστικό στάδιο. Δεύτερον, το ίσχυρόν της πίστεως. Χωρίς ταλαντεύσεις καί αμφιβολίες. Καί τρίτον, πίστη δια βίου. Πιστεύεις ότι αυτά μπορεί να λάβουν χώρα μετά από μια ήλίαση; Δεν εξηγούνται αυτά με τέτοιους τρόπους. «Αν μπορής, εξήγησε τα. «Αν δεν μπορής, παραδέξου το θαύμα. Καί πρέπει να ξέρης ότι ό Παύλος με τα δεδομένα της εποχής του ήταν άνδρας εξόχως πεπαιδευμένος. Δεν ήταν κανένα ανθρωπάκι να μην ξέρη τί του γίνεται.

Θα προσθέσω όμως καί κάτι επί πλέον. Εμείς, παιδί μου, ζούμε σήμερα σε εξαιρετική εποχή. Ζούμε το θαύμα της Εκκλησίας του Χριστού.

Όταν ό Χριστός είπε για την Εκκλησία Του ότι «καί πϋλαι αδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. ις’ 18), οι οπαδοί Του αριθμούσαν μόνο μερικές δεκάδες πρόσωπα Έκτοτε πέρασαν δυο χιλιάδες περίπου χρόνια. Διαλύθηκαν αυτοκρατορίες, ξεχάσθηκαν φιλοσοφικά συστήματα, κατέρρευσαν κοσμοθεωρίες, ή Εκκλησία όμως του Χριστού παραμένει ακλόνητη παρά τους συνεχείς καί φοβερούς διωγμούς εναντίον της. Αυτό δεν είναι ένα θαύμα;»

Μετά από όλα αυτά, οι επισκέπτες ψέλλισαν κάτι δικαιολογίες και έφυγαν, μη μπορώντας άλλο να αντικρούσουν τον Γέροντα. Τους είχε ήδη αποστομώσει.

read more